Almennt eru þrjú mikilvægustu skrefin í málmplötuverksmiðju klippa, gata/klippa og beygja.
Málmplötur, stundum einnig kallaðar málmplötur, kemur frá enska orðinu "sheet metal". Það felur venjulega í sér að móta þunn málmplötur í höndunum eða með mótum til að búa til viðeigandi lögun og stærð. Frekari suðu eða lágmarksvinnsla er síðan hægt að nota til að búa til flóknari hluta. Sem dæmi má nefna heimilisstrompa, málmplötuofna og bílahús.
Málmplatavinnsla vísar til vinnslu á málmplötum. Sérstök dæmi eru að nota málmplötur til að búa til reykháfa, fötur, olíutanka, loftræstirásir, olnboga, lækka og trektlaga íhluti. Helstu ferlar eru klipping, beyging, kantklipping, mótun, suðu og hnoð, sem krefst ákveðinnar rúmfræðiþekkingar.
Málmplötuhlutir eru þunnir plötuhlutar, sem eru hlutir sem hægt er að vinna með því að stimpla, beygja, teygja o.s.frv. Almenn skilgreining er að um sé að ræða hluta sem haldast óbreytt á þykkt meðan á vinnslu stendur. Aftur á móti eru til steypur, smíðar og vélaðir hlutar. Til dæmis er ytri málmskel bíls úr málmplötu og sum eldhúsbúnaður úr ryðfríu stáli er einnig málmhluti.
